تبلیغات

تحریک الکتریکی و افزایش ظرفیت حافظه

۰


هنگام خواب مغز شما مشغول ذخیره و تحکیم اطلاعاتی است که در طول روز فراگرفته اید؛ مطالبی که شما فردا، هفته بعد یا سال بعد برای به یادآوری از انباره حافظه خود به آن ها نیاز خواهید داشت.
افزایش ظرفیت حافظه با تحریک الکتریکی

در بسیاری از افراد به ویژه افراد دارای ضایعات نورولوژیکی اختلال حافظه می تواند علائم مختل کننده ای باشد که به روشی قابل ملاحظه در زندگی افراد تأثیرگذار است.

برای نخستین بار دانشکده  UNC از دانشمندان پزشکی با استفاده از تحریک الکتریکی متناوب مغز یا TACS گزارش دادند که نوع خاصی از فعالیت مغزی را در طی خواب و تثبیت اطلاعات در حافظه افراد سالم را مورد بررسی قرار داده اند.
تحریک الکتریکی و افزایش ظرفیت حافظه

این یافته ها در ژورنال بیولوژیکی گزارش دادند که یک روش غیر تهاجمی برای کمک بالقوه به میلیون ها نفر مبتلا به شرایطی مانند اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلال افسردگی فراگیر می باشد.

بیشتر بخوانید: راهنمای جامع بی خوابی: معالجات و درمان ها ۱

روش های تقویت حافظه

سال هاست که محققان در حال ثبت و ضبط آن دسته از فعالیت های الکتریکی هستند که هنگام خواب تبدیل و تغییر می یابند. آنها به عنوان امواجی بر روی EEG الکتروآنسفالوگرام نشان داده می شوند.
دوک های خواب

این امواج به اصطلاح دوک های خواب نام دارند و دانشمندان فرض می کنند که آنها در فهرست بندی و ذخیره خاطرات هنگام خواب جریان دارند.

دکتر فلاویو فرولیچ نویسنده ارشد این مطالعه، استاد روانپزشکی و عضو مرکز نوروساینس UNC بیان کرد:

    “اما ما درمورد اینکه آیا دوک های خواب می توانند یا حتی باعث ذخیره و ثبت اطلاعات می شوند یا خیر، چیزی نمی دانیم.
    دکتر فلاویو فرولیچ UNC

آنها صرفاً بازتولیدی جانبی از فرآیندهای مغزی دیگر بوده اند که موجب می شوند آنچه ما یاد گرفتیم به عنوان اندوخته های حافظه در ذهن باقی بمانند.

اما، مطالعه ما نشان می دهد که در واقع دوک ها نقش مهمی در روند خلق خاطرات مورد نیاز زندگی روزانه دارند. علاوه بر این که ما می توانیم آنها را دخیل در ارتقای ظرفیت حافظه بدانیم”.
تحریک الکتریکی و افزایش ظرفیت حافظهتحریک الکتریکی و افزایش ظرفیت حافظه
نخستین تحریک الکتریکی و افزایش ظرفیت حافظه

برای نخستین بار است که این گروه تحقیقی هدف گیری انتخابی دوک های خواب را بدون افزایش همزمان دیگر فعالیت الکتریکی عصبی در طی خواب گزارش کرده اند.

عملی که هرگز با دستگاه tDCS؛ تحریک مستقیم الکتریکی مغز محقق نشده است، که در واقع جریانی بسیار شناخته شده تر از  tACS به عنوان جریان ضعیف ثابت الکتریکی متداولی است که بر روی جمجمه به کار می رود.

در مطالعه فرولیچ 16 شرکت کننده مرد به عنوان نمونه انتخاب شدند و هر کدام یک شب غربالگری را پیش از دوشب خواب آزمایش پشت سر گذراندند. همه شرکت کنندگان قبل از به خواب رفتن در هر شب، دو تمرین متداول تقویت حافظه؛
یعنی آزمون های تداعی جفت کلمات و تکالیف ضربه زنی با توالی حرکتی؛

شامل ضربه زدن مکرر با انگشتان در یک توالی خاص را انجام دادند که در آن در هر دو شب اجرای آزمایش به هریک از شرکت کنندگان الکترودهایی به نقاط خاصی از سر آنها وصل شده بود.

هر شب هر نفر به طور مجزا tACS را دریافت کرد؛
جریان متداول الکتریکی ضعیف متقارن شده با دوک های خواب طبیعی مغز.

شب بعدی در طی خوابیدن هر شخص تحریک ساختگی مانند پلاسیبو را دریافت کرد و صبح روز پس از آزمایش  محققان عملکرد شرکت کنندگان را در آزمون های استاندارد حافظه بررسی کردند.

تیم فلوریچ نتوانست در نمرات آزمون تداعی جفت کلمات پیشرفتی حاصل کند اما، بهبود معناداری در تکالیف حرکتی از طریق مقایسه نتایج بین زمان برانگیختگی و پلاسیبو ایجاد شد.

+ نوشته شده توسط Yalda در ، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
هیچ نظری برای این نوشته وجود ندارد، شما اولین نظر را بنویسید ...
 captcha 
 
نوشته‌های اخیر